Blog

slaan we niet stappen over als we mensen corrigeren terwijl zij de vaardigheden nooit echt aangeboden hebben gekregen?

Hoe sta jij daarin? Ik zou daar graag een keer over praten tijdens een kopje koffie. Nieuwsgierig? Mail naar karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

Hoe begin jij een nieuw contact? Wat ervaar jij als het niet gaat zoals jij gedacht had? Wat gebeurt er bij jou als de “klik” er niet is? Wil je er een keer over praten? Kopje koffie en een goed gesprek: mail naar karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

Neem jij de tijd om onbevangen te ontmoeten? Nemen lijstjes, protocollen en richtlijnen jouw denken over? Sta stil en vraag je af hoe je wilt werken.

Koffie en een goed gesprek? Dat kan altijd, mail naar karen@aansluitenbijcommunicatie.nl

Gewoon omdat het KAN.
Ik zette een overheidsbrief neer, omcirkelde alle ‘moet’-woorden en dacht: ik moet helemaal niks.
En ineens zag ik hoe hardnekkig ons perfectionisme eigenlijk is.
#ontmoeten #ikmoet #humor #menselijkheid

Waarom ik stop met ambulant werk via WMO en Jeugdwet: een eerlijk verhaal

Waarom ik stop met ambulant werk via WMO en Jeugdwet:
een eerlijk verhaal

Ik heb jarenlang gewerkt als ambulant begeleider, in de thuissituatie van cliënten. Mijn werk bestond uit meer dan “een dienst uitvoeren”: ik bouwde relaties op, hield toezicht op veiligheid, begeleidde bij dagelijkse chaos, ondersteunde zelfredzaamheid en hield crises zoveel mogelijk af. Ik signaleerde, rapporteerde, zocht samenwerking in het belang van cliënten. Ik stond daar waar de protocollen en behandelplannen tekortschoten. Naast, achter en soms vóór cliënten als de situatie daarom vroeg.

Merk jij het ook? De passief-agressieve onderstroom in de maatschappij — en word jij er ook moe en gefrustreerd van?
In dit blog mijn ervaringen en mijn pogingen om er op een positieve manier mee om te gaan.

Aan de andere kant van de tafel

Vandaag werd ik me levendig bewust van een belangrijk inzicht. Een inzicht dat opkomt op het moment dat jij als hulpverlener zelf hulp nodig hebt. Wat er gebeurt als je als hulpverlener “aan de andere kant van de tafel” terechtkomt.

In mijn geval was “de andere kant van de tafel” een tandartsstoel.

De metafoor geeft vooral een gevoel van onzekerheid, onmacht en controleverlies aan, waar iedereen die hulp vraagt mee te maken krijgt.

Mijn ervaring benadrukte weer eens dat niet de cliënt zich aan moet passen, maar dat de hulpverlener de vertaalslag moet maken.

“Ik wil niet harder werken. Ik wil dat het beter werkt.”

Leergierig, nieuwsgierig, analytisch, open en een snelle denker. Dat ben ik.
Aanpakker, doorzetter, wars van jargon en afstandelijkheid.
Dat ben ik.
Creatieve geest, altijd op zoek naar mogelijkheden en graag in contact met mensen.
Dat ben ik ook.

En daarom ben ik geschikt voor de zorg!