Waarom praten we eigenlijk?

• Om de ander te overtuigen (reclame maken)
• Om behoeften te vervullen (vragen om wat nodig is)
• Om informatie uit te wisselen (overdracht, dialoog)
• Om advies te vragen (hulp bij het nemen van beslissingen)
• Om elkaar aan te zetten tot actie (waarschuwen, motiveren)
• Om nieuwe dingen te leren (cursus volgen)
• Om nieuwe mensen te leren kennen (daten)
• Om gevoelens te delen (verwerking en erkenning)
• Om grenzen aan te geven (afbakenen)
• Om het samen eens te zijn over dingen (erbij willen horen)
• Om het samen oneens te zijn over dingen (meningen uitwisselen)
• Om verhalen te vertellen over wat we hebben meegemaakt (delen)
• Om situaties te bespreken waar we samen zijn geweest (ervaringen vergelijken, delen)
• Om mensen te bespreken die ons dwars zitten (roddelen)

Wat beïnvloedt onze manier van praten?

• Persoonlijkheid
• Emoties
• Waarneming
• Ervaringen
• Fysieke mogelijkheden
• Intelligentie
• Referentiekader
• Omgeving
• Opvoeding
• Behoefte aan praten

Wij zijn allemaal uniek en bezitten elk een eigen mix van bovenstaande factoren.
Dit maakt dat elk gesprek zijn eigen unieke verloop kent. De mate waarin wij in staat zijn op elkaar af te stemmen zowel in vorm, inhoud en gebruik van taal, bepaalt het succes van het contact en de interactie.
Daarnaast nemen wij allemaal diverse rollen in in ons dagelijks leven; tegen je baas praat je anders dan tegen een familielid.

Als het goed is, leren we gedurende ons leven de regels die gelden voor verschillende soorten gesprekken. We vertellen bijvoorbeeld schuine moppen op verjaardagen en niet in een serieus gesprek over de problemen die iemand ondervindt. Die regels zijn enerzijds algemeen bepaald maar kennen binnen diverse groepen diverse nuances.

We leven inmiddels in een maatschappij waarin woorden minder zijn gaan betekenen. We worden overspoeld met boodschappen maar beseffen wat pas wat de consequenties zijn van woorden als er onenigheid ontstaat en wanneer blijkt dat de relatie ongelijkwaardig is. Wat er dan gebeurt zie je geregeld terug in de media, als mensen opgelicht zijn of slachtoffer worden van de overheid.

Wat kan er misgaan als mensen met elkaar praten?

• Het niet over hetzelfde hebben.
• De emoties overschaduwen de inhoud.
• Toestemmen maar de consequenties niet goed kunnen overzien.
• Dreigend of intimiderend taalgebruik.
• Elkaars non-verbale signalen niet opmerken of niet juist interpreteren.
• Een monoloog houden terwijl je samen in gesprek bent.
• Mensen onderbreken tijdens hun verhaal.
• De informatie die wordt overgebracht is niet passend bij wat de ander begrijpt.
• Niet weten wat te zeggen en dus de persoon uit de weg gaan.
• Wollig taalgebruik hanteren waardoor de ander afhaakt.
• Ruzie krijgen en er achter komen dat je er uiteindelijk hetzelfde over denkt, er alleen andere woorden voor gebruikt.
• Onnodig ingewikkeld doen om een ander te imponeren.
• Adviezen geven en niet luisteren naar wat de ander te zeggen heeft (“je moet”)
• Het zogenaamd ergens mee eens zijn (“ja maar” betekent meestal NEE)
• En nog heel veel meer.

Kortom, woorden zijn fijn, maar als ze niet ondersteund worden door echt contact, blijven ze leeg en doen ze eerder kwaad dan goed in interacties.

Stilstaan bij de verschillen, erkennen dat ieder mens zijn eigen werkelijkheid heeft, begrip hebben voor onderlinge verschillen en woorden ondersteunen met daden, maken dat vertrouwen kan groeien. Daar kan de overheid nog veel van leren!

Meer weten? karen@aansluitenbijcommunicatie.nl