Wie ben ik

Mijn naam is Karen Poot en ik heb op veel plekken in zorg- en hulpverlening gewerkt, met soms uitstapjes naar het onderwijs.
Ik heb een diploma Logopedie en een diploma Sociaal Pedagogische hulpverlening. Wat mij gevormd heeft is vooral heel veel praktijkkennis en -ervaring.

Mijn uitgangspunt is veiligheid, vertrouwen en ontspanning.
Ik geloof dat goede hulpverlening niet begint bij methodes of protocollen, maar bij de manier waarop we elkaar benaderen. Bij aandacht. Bij afstemming. Bij het serieus nemen van wat er in het moment gebeurt. Bij het ondersteunen van het proces van de ander.

Wie ben ik

Ik werk al jaren in een veld waar macht en afhankelijkheid samenkomen. Dat vraagt om zorgvuldigheid, transparantie en de bereidheid om naar jezelf te kijken.

Ik ben nieuwsgierig. Soms stel ik directe vragen. Niet om te ondermijnen, maar om scherp te blijven. Ik vind dat je van professionals mag verwachten dat zij reflectief zijn op hun eigen handelen. Dat beslissingen uitlegbaar zijn. Dat kritiek mogelijk blijft.

Integriteit herken ik snel. Daar sluit ik graag bij aan.
Wanneer professionals hun verantwoordelijkheid dragen en open zijn over hun afwegingen, ontstaat er ruimte voor echte samenwerking.

Ik was er niet altijd bij. Dat zeg ik ook.
Wat iemand vóór mij heeft gedaan of meegemaakt, doet ertoe. Ik begin niet opnieuw alsof er niets is geweest. Ik ben nieuwsgierig naar wat er al geprobeerd is, wat gewerkt heeft en wat niet.

Ik sluit aan. Bij mensen met een verstandelijke beperking, bij gezinnen, bij professionals. Dat is een van mijn kwaliteiten. Ik kan schakelen tussen verschillende werelden zonder mijn eigen kompas te verliezen.

Mijn kompas is eenvoudig: rechtvaardigheid, verantwoordelijkheid en respect.

Ik ben kritisch — ook op systemen. Maar altijd met het doel om het beter te maken, niet om af te breken.

Hoe ik werk

Ik werk trauma-sensitief. Dat betekent voor mij: zorgvuldig kijken, tempo respecteren en niets forceren. Niet alles zacht maken, maar wel veilig genoeg om eerlijk te kunnen zijn.
Veiligheid ontstaat niet door afstand, maar door betrokken nabijheid — door als professional aanwezig te blijven en verantwoordelijkheid te nemen voor het contact.

In mijn werk let ik op wat vaak moeilijk te benoemen is:
toon, timing, non-verbale signalen, onderhuidse spanning, machtsverschillen en onuitgesproken verwachtingen. Juist daar wordt bepaald of iemand zich gezien voelt, of zich aanpast uit noodzaak.

Wat vaak ‘intuïtie’ wordt genoemd, maak ik concreet en bespreekbaar. Niet als vaag talent, maar als professioneel vakmanschap dat te ontwikkelen is.

Van “je moet” naar “je mag”

Veel hulpverlening — hoe goed bedoeld ook — beweegt onbewust richting “je moet”.
Je moet meewerken.
Je moet veranderen.
Je moet het advies volgen.

Ik werk vanuit een ander uitgangspunt: “je mag”.
Je mag onderzoeken.
Je mag twijfelen.
Je mag kiezen.

Dat vraagt meer van een professional. Het vraagt dat je je invloed kent, je eigen voorkeuren en blinde vlekken blijft onderzoeken, en kunt verdragen dat niet alles direct opgelost hoeft te worden. Maar juist daar ontstaat ruimte voor zelfvertrouwen, eigenaarschap en echte samenwerking.

ROND: een kompas voor professioneel handelen

Vanuit deze praktijk heb ik ROND ontwikkeld: Ruimte, Openheid, Nieuwsgierigheid en Duidelijkheid.
Geen methode, maar een kompas voor werken in complexe, vaak ongelijkwaardige situaties.

ROND helpt professionals om:

• bewust om te gaan met machtsverschillen en invloed

• spanning te herkennen en te de-escaleren

• helder te zijn zonder te dwingen

• nabij te blijven zonder grenzen te verliezen

Het maakt zichtbaar wat vaak impliciet blijft, en ondersteunt professioneel handelen dat zowel stevig als menselijk is.